Son yıllarda Türkiye, enerji politikasında köklü bir dönüşüme imza atıyor. Artan enerji ihtiyacı, iklim değişikliğiyle mücadele ve sürdürülebilir kalkınma hedefleri doğrultusunda yenilenebilir enerji kaynaklarına olan yönelim hız kazanmış durumda.

Güneş ve rüzgar enerjisi gibi çevre dostu çözümler artık yalnızca alternatif değil, enerji stratejisinin merkezinde yer alıyor. Bu dönüşüm yalnızca altyapısal yatırımlarla değil, aynı zamanda teknik bilgiye sahip insan kaynağı ile de mümkün oluyor. Bu nedenle, enerji sektöründe uzman istihdamı da büyük bir ivme kazanıyor.

Güneş ve Rüzgar Enerjisinin Türkiye’deki Yükselişi

Türkiye, coğrafi konumu sayesinde güneş ve rüzgar enerjisi üretimi açısından ciddi bir potansiyele sahip. Özellikle İç Anadolu, Güneydoğu Anadolu ve Ege bölgeleri, güneş enerjisi yatırımları için ideal koşullara sahipken, rüzgar enerjisinde Marmara ve Ege bölgeleri öne çıkıyor.

2023 itibarıyla Türkiye’nin elektrik üretiminin yaklaşık %20’si yenilenebilir kaynaklardan sağlanırken, bu oranın 2030’da %35’e çıkarılması hedefleniyor. Yeni lisanslı projeler, kamu teşvikleri ve özel sektör yatırımları sayesinde bu oran her yıl artış gösteriyor. Bu gelişme, beraberinde nitelikli insan kaynağına olan talebi de getiriyor.

Dijitalleşme ve Yazılım Tabanlı Enerji Yönetimi

Yeşil enerji yatırımları sadece fiziki altyapılarla sınırlı değil; aynı zamanda gelişmiş yazılım çözümleriyle desteklenerek daha verimli hale getiriliyor. Güneş panellerinden elde edilen verilerin analizi, rüzgar türbinlerinin performans takibi ve enerji tüketim öngörüleri, tamamen dijital sistemler üzerinden yönetiliyor.

Bu noktada customized software examples arasında yer alan enerji izleme ve akıllı şebeke yönetim yazılımları öne çıkıyor. Örneğin bir enerji üretim tesisi, gerçek zamanlı analiz ve raporlama yapan özel bir yazılım sayesinde üretim performansını artırabiliyor ve bakım süreçlerini optimize edebiliyor. Bu yazılımlar, büyük veri analitiği ve yapay zekâ entegrasyonuyla çalışarak enerji kaynaklarının daha etkin kullanılmasını sağlıyor.

Yeşil Enerji İçin Yeni Uzmanlara Olan İhtiyaç

Türkiye’nin yeşil enerjiye geçişi, yalnızca yatırım ve teknolojiyle değil, aynı zamanda yetkin profesyonellerin sahada ve ofiste etkin rol almasıyla mümkün olabiliyor. Güneş paneli mühendisleri, rüzgar türbini teknisyenleri, enerji proje yöneticileri ve veri analisti gibi yeni meslek grupları bu sürecin vazgeçilmez parçaları hâline geldi.

Nitelikli adayları bu pozisyonlarla buluşturmak için işe alım stratejileri de dönüşüyor. Artık sadece genel ilanlarla değil, sektöre özel yetenekleri hedefleyen boutique search firms aracılığıyla işe alım süreçleri yürütülüyor. Bu firmalar, enerji sektörüne özel ağları ve uzmanlıkları sayesinde doğru kişiyi doğru projeyle eşleştirebiliyor.

Eğitim ve Sertifikasyonun Önemi

Güneş ve rüzgar enerjisi alanında çalışmak isteyen profesyoneller için teknik eğitim ve sertifikasyon süreçleri büyük önem taşıyor. Üniversiteler, meslek yüksekokulları ve özel eğitim kurumları, yenilenebilir enerji sistemleriyle ilgili bölümler açarak sektöre yetişmiş bireyler kazandırıyor. Ayrıca PV montaj sertifikası, enerji verimliliği danışmanlığı ve saha güvenliği gibi alanlarda alınan belgeler, adayların iş gücü piyasasında öne çıkmasını sağlıyor.

Sonuç

Türkiye’nin yeşil enerjiye geçişi, hem çevresel sürdürülebilirlik hem de ekonomik bağımsızlık açısından stratejik bir adım. Bu dönüşüm, teknoloji ve altyapı kadar, doğru insan kaynağına yapılan yatırımla da şekilleniyor. Customized software examples sayesinde enerji sistemleri dijitalleşirken, boutique search firms gibi uzman işe alım firmaları sektördeki yetenek ihtiyacını karşılamaya yardımcı oluyor. Türkiye’nin enerji geleceği, yalnızca doğadan değil, aynı zamanda insanın katkısından da güç alıyor.

Türkiye Yeşil Enerjiye Nasıl Geçiş Yapıyor? ilk olarak Yeşil Aşkı sitesinde yayınlandı.

Son yıllarda ekolojik moda, çevreye duyarlı tüketicilerin dikkatini çeken önemli bir alan haline gelmiştir. Moda endüstrisinde çevresel etkilerin azaltılması için sürdürülebilirlik anlayışı hızla yayılmakta, doğaya saygılı üretim ve tedarik süreçleri tercih edilmektedir. Bu durum, moda sektöründe sürdürülebilirlik alanında uzmanlara olan talebi artırmaktadır. İş gücü pazarında sürdürülebilir moda için gereken özel beceriler ve bu yeteneklerin işe alım süreçlerindeki önemi her geçen gün daha fazla öne çıkmaktadır. Bu makalede, ekolojik moda alanında kariyer yapmak isteyenler için gerekli becerileri, işe alım firmalarının sektöre katkısını ve dijital güvenlik ihtiyacının bu sektördeki yerini ele alacağız.

Sürdürülebilir Moda İçin Gerekli Beceriler

Ekolojik moda sektörü, geleneksel moda süreçlerinden farklı olarak, çevre dostu ve sosyal açıdan sorumlu bir anlayışa dayanmaktadır. Bu bağlamda, sürdürülebilir moda alanında kariyer yapmak isteyen bireylerin belirli becerilere sahip olmaları gerekmektedir:

• Sürdürülebilir Malzemeler Bilgisi: Ekolojik moda uzmanları, çevre dostu ve yenilenebilir kaynaklardan üretilen malzemeler hakkında bilgi sahibi olmalıdır. Bu malzemeler, doğaya zarar vermeyen ve geri dönüştürülebilir özelliklere sahip olmalıdır. Organik pamuk, bambu ve geri dönüştürülmüş polyester gibi sürdürülebilir materyaller, bu alanda bilgi gerektiren önemli bileşenlerdir.
• Etik Tedarik ve Üretim Süreçleri: Sürdürülebilir moda, tedarik zincirinde şeffaflık ve etik değerleri temel almaktadır. Bu nedenle, moda sektöründe kariyer yapmayı hedefleyen bireylerin, etik tedarik zinciri ve sürdürülebilir üretim süreçleri hakkında bilgi sahibi olmaları gerekmektedir. Çalışan haklarına saygı gösteren, düşük karbon ayak izi bırakan ve doğaya saygılı üretim teknikleri sürdürülebilir moda için gereklidir.
• Döngüsel Moda ve Geri Dönüşüm Teknikleri: Sürdürülebilir moda, kaynakların yeniden kullanımına dayalı bir döngüsel ekonomi anlayışını benimsemektedir. Bu bağlamda, geri dönüşüm tekniklerine hakim olmak ve döngüsel moda süreçlerini destekleyebilmek, sektördeki profesyoneller için önemli bir beceridir.

Dijital Güvenlik İhtiyacı ve Siber Güvenlik

Ekolojik moda markaları, sürdürülebilirlik hedeflerini gerçekleştirirken aynı zamanda dijital alanda da güvenliği sağlamalıdır. Dijitalleşen dünyada markaların çevrimiçi ortamlarda veri güvenliğini sağlama gerekliliği, siber güvenlik uzmanlarına olan talebi artırmaktadır. Özellikle bulut tabanlı sistemlerde güvenliği sağlamak, marka güvenilirliğini korumak adına oldukça önemlidir. Bu noktada, Cloud Security Architect gibi uzmanlık pozisyonlarına duyulan ihtiyaç ortaya çıkmaktadır. Cloud Security Architect’ler, markaların bulut sistemlerinde veri güvenliğini sağlayarak, çevrimiçi varlıklarının güvence altına alınmasına yardımcı olmaktadır.

Ayrıca, sürdürülebilir moda markalarının veri analitiği ve makine öğrenimi kullanımı, müşteri tercihlerini analiz ederek daha etkili stratejiler geliştirmelerini sağlamaktadır. Bu doğrultuda, Hire Scikit-Learn Developers gibi araçlara hakim olan geliştiricilere olan talep artmaktadır. Scikit-learn geliştiricileri, moda sektöründeki büyük veri analizi ve müşteri davranışlarının incelenmesi için markalara stratejik bir avantaj sunar. Bu beceriler, ekolojik moda markalarının hem verimliliğini artırmakta hem de çevreye duyarlı üretim yapabilmelerini desteklemektedir.

Sürdürülebilir Moda Uzmanları İçin İşe Alım Süreçleri

Ekolojik moda sektöründe nitelikli iş gücüne duyulan ihtiyaç, işe alım firmalarının rolünü daha önemli hale getirmiştir. Sürdürülebilir moda markaları, bu alanda uzmanlaşmış bireyleri bulmak için işe alım firmalarının desteğine başvurmaktadır. İşe alım firmaları, sektörün ihtiyaç duyduğu özel becerilere sahip adayları belirleyerek, şirketlerin doğru yeteneklerle buluşmasını sağlamaktadır.

Özellikle, bulut güvenliği ve veri analitiği gibi teknik beceriler konusunda uzmanlaşmış adayların işe alım süreçlerinde ön planda olması, markaların dijital güvenliğini ve sürdürülebilirlik stratejilerini desteklemektedir. İşe alım firmaları, hem sürdürülebilir modanın etik ve çevresel hedeflerini gerçekleştirecek hem de dijital güvenlik ve veri analitiği alanında yetkin adayları bulmalarına yardımcı olmaktadır.

Sonuç

Ekolojik moda, çevresel sürdürülebilirlik ve etik üretim süreçlerine odaklanarak moda sektörüne yeni bir soluk getirmiştir. Bu dönüşüm, sektörde sürdürülebilirlik uzmanlarına olan talebi artırmakta ve özel becerilere sahip bireyleri öne çıkarmaktadır. Ayrıca, dijitalleşme ile birlikte bulut güvenliği ve veri analitiği gibi alanlarda uzmanlaşmış profesyonellere olan ihtiyaç giderek artmaktadır.

İşe alım firmalarının, sürdürülebilir moda alanında kariyer yapmayı hedefleyen adaylarla markaları buluşturmadaki rolü büyüktür. Cloud Security Architect ve Scikit-Learn geliştiricileri gibi uzmanlık gerektiren pozisyonlar, ekolojik modanın sadece çevre dostu değil, aynı zamanda dijital güvenliğe ve veri yönetimine de önem veren bir sektör haline gelmesine katkı sağlamaktadır.

Ekolojik Moda Kariyerleri: Sürdürülebilir Bir Sektör İçin Gerekli Beceriler ilk olarak Yeşil Aşkı sitesinde yayınlandı.

Yaş grubuna göre oyuncak seçimi, çocukları cesaretlendirmek ve onları bunaltmamak için önemlidir. Çocuğun yaşına göre küçük olan oyuncaklar, ilgisini çekmediği için erken sıkılmaya neden olabilirken daha ileri yaşlar için uygun olan oyuncaklar ise özgüven düşüklüğüne sebep olabilmektedir. Bu yüzden yaşa göre oyuncak seçimi yaparken çocuğun genel ilgi alanları, yetenekleri ve geliştirilmesi istenen becerileri dikkate alınmalıdır. Let’s Be Child’ın yaşlara göre oyuncaklar kategorisinden çocuğunuzun favorisi haline gelecek ideal oyuncakları keşfedebilirsiniz.

Yaşa Göre Oyuncak Seçimi Nasıl Yapılmalıdır?

Yaş grubuna göre oyuncak seçimi; yaşam becerilerini öğrenen, ilgi alanlarını keşfeden, yaratıcılığı yüksek, daha koordineli ve özgüvenli bir çocuk yetiştirilmesine katkı sağlar. Oyuncak satın alırken çocuğun gelişim aşamalarını destekleyen ve güvenlik açısından sorun yaratmayan oyuncaklar tercih edilmelidir.

Yenidoğan,0-2 yaş, 2-4 yaş, 4-6 yaş,6-8 yaş, yaşlara göre oyuncaklar & eğitici ve okul öncesi gibi kategorilerden çocuğunuzun yaşına en uygun ve ideal oyuncakları seçerken Let’s Be Child’ın size rehberlik etmesine izin verin!

Yenidoğan Oyuncakları

Yenidoğan, bebeklerin ilk dört haftası olarak bilinmektedir. Yenidoğan bebeklerin oyuncak tercihleri rastgele olmamalı gelişim evreleri göz önüne alınarak yaş grubuna göre oyuncak seçimi yapılmalıdır. Yenidoğan oyuncakları, bebeklerin el-göz koordinasyonlarının, duyusal algılarının ve motor becerilerinin gelişmesine destek olmalıdır.

Yenidoğan bebeklerin görsel, işitsel ve dokunsal becerilerini geliştirmek için sesli çıngıraklar, renkli bultaklar, eğlenceli müzik aletleri ve yumuşak dokulu oyuncaklar gibi oyuncak türleri tercih edilmelidir. Let’s Be Child’da yer alan Ninni Melodili Sesli ve Işıklı Minik Bulut Uyku Arkadaşım, LC Çift Renkli Balık Çıngırak ve benzeri oyuncaklar bebeklerin eğlenerek güvenle oynayabilecekleri oyuncaklardandır.

0-2 Yaş Oyuncakları

Günümüzde 0-2 yaş bebek oyuncakları, müzik ve ışık yardımıyla onların ilgisini çekecek şekilde tasarlanmaktadır. Kürek, kova ve tırmık gibi kum ve su ile oynanan plastik oyuncaklar, birbirinin içine geçen parçalardan oluşan, birleşip ayrılabilen, üst üste koyulan tahta bloklar bu yaş aralığındaki çocukların sevdiği oyuncaklardandır.

Bebek veya kuklalar, hareket eden hayvanlar 0-2 yaş aralığındaki çocukların hayal dünyalarını ve taklit yeteneklerini geliştirir. Az parçalı ve büyük yapbozlar zihinsel gelişimi destekler, davul ya da piyano gibi oyuncak müzik aletleri yeteneklerinin keşfedilmesini kolaylaştırır.

2-4 Yaş Oyuncakları

Yaş grubuna göre oyuncak seçimi ile çocukların yaratıcılıklarına, bilişsel gelişimlerine ve problem çözme becerilerine destek olunmalıdır. Letsbechild.com ebeveynleri çocukların yaşlarına ve gelişme aşamalarına uygun ürünleri satın alması konusunda yönlendirmektedir.

2-4 yaş oyuncakları, çocukların keşfetme ihtiyacını karşılayacak ve sosyalleşerek paylaşma duygusunu geliştirecek şekilde seçilmelidir.Kum, kil, hamur, boya kalemleri, parmak boyalar, dijital çizim tableti çocuklarını yaratıcılıklarını ve hayal güçlerini geliştirir. Doktor, alışveriş, itfaiye, mutfak, tamir ve benzeri temalara sahip setler ile canlandırma ve rol alma oyunları oynayabilirler.

4-6 Yaş Oyuncakları

4-6 yaş oyuncakları satın alırken hem eğitici hem eğlenceli olmasına özen gösterilmelidir. Yapboz, bloklar, eğitici kartlar, lego, masa oyunları, bisiklet, scooter ve benzeri çeşitli ürünler tercih edilerek çocukların birçok yönünün geliştirilmesi sağlanmalıdır. Ebeveynlerin aldığı oyuncaklar, bilimsel düşünme becerilerine, ritim ve ses farkındalığına, dil becerilerine ve duygusal gelişimlerine faydalı olmalıdır.

6-8 Yaş Oyuncakları

6-8 yaş oyuncakları seçmek için öncelikle bu yaştaki çocukları iyi tanımak gerekir. Gelişen sosyal becerilerini ve artan bağımsızlıklarını destekleyecek türden oyuncaklara yönelmek gerekir. Okul çağına gelmiş durumda olan bu çocuklar için eğitim hayatına katkı sağlayacak eğitici oyuncaklar alınmalıdır. Okuma kitapları, eğitici video oyunları, dronlar, uzaktan kumandalı araçlar, puzzle ve zeka oyunları bunlara örnek verilebilir. Bu yaş grubuna göre oyuncak seçimi çocuğun öğrenirken eğlenmesini sağlamalıdır.

Eğitici Oyuncaklar

Eğitici oyuncaklar, çocukların duygusal, sosyal, bilişsel ve fiziksel gelişimlerine katkı sağlamak için tasarlanmış oyuncaklardır. Çocukların öğrenim sürecini eğlenceli hale getirirken onların çeşitli yeteneklerini geliştirmelerine de yardımcı olur. Yaş grubuna göre oyuncak seçimi, eğitici oyuncak satın alırken de oldukça önemlidir.

• Problem ve mantık geliştirici oyuncaklar (yapboz, bulmaca, rubik küpü)

• Doğa ve çevre bilincini aşılayan oyuncaklar (bahçe setleri)

• Temel kodlama ve programlama becerilerini öğretmeyi amaçlayan oyuncaklar (elektronik devre kitleri)

• Sosyal etkileşim, duygusal zekayı ve empati geliştiren oyuncaklar (doktor seti, mutfak seti, kuklalar, masa oyunları)

• İnce ve kaba motor becerilerini geliştirmeye yardımcı olan oyuncaklar (bloklar, bisiklet, scooter)

• Ritim duygusunu ve müzikal farkındalığı geliştiren oyuncaklar (tamburin, küçük piyano ve gitar)

• Deney yapma ve keşfetme isteğini artıran oyuncaklar (bilim kitleri, teleskoplar, mikroskoplar, deney setleri)

Okul Öncesi Oyuncaklar

Okul öncesi oyuncaklarının, çocuğun okulda öğreneceklerine yönelik seçilmesi tavsiye edilir. Mesela kalem tutma becerisi kazandırılmalı bunun için de boya kalemleri tercih edilebilir. Eğitici kitaplar ya da kartlar ile harfler, sayılar, renler ve şekiller tanıtılabilir. Alışveriş seti, mutfak seti gibi oyuncaklarla hayal gücü, sosyal ve duygusal yönü geliştirilebilir.

Doğru Oyuncak Seçimi Yapmak İçin Hangi Faktörler Göz Önünde Bulundurulmalıdır?

• Yaş grubuna göre oyuncak seçimi yapılmalı ve çocuğun gelişim evreleri göz önünde bulundurulmalıdır.

• Oyuncaklarının yapımında kaliteli ve güvenilir malzemeler kullanılıp kullanılmadığına dikkat edilmelidir.

• İğneli, sivri ya da sert köşeli, çabuk kırılabilen plastikten yapılmış olmamalıdır.

• Çocukların hayal gücünü destekleyen, becerilerini ve yaratıcılığını geliştiren özellikte olmalıdır.

• Kolay temizlenebilir, basit yapılı ve dayanıklı olmalıdır.

• Yumuşak dokuya sahip oyuncaklar yıkanılabilir olmalıdır.

• Çabuk kopabilen çocuğun yutabileceği göz, düğme vb. küçük parçalar içermemelidir. Plastik etiketler oyuncak satın alındığında kesilip atılmalıdır.

• Yüksek sesli oyuncaklar, çocuklara rahatsızlık verebilir, bu yüzden satın alınmadan önce denenmelidir.

• Pil ile çalışan oyuncakların pil kapağının vidalı olduğuna dikkat edilmelidir.

• 3 yaş ve öncesindeki çocuklar için daha çok yumuşak kumaştan yapılan oyuncaklar seçilmelidir.

Yaşlara Göre Oyuncak Neye Göre Seçilir? ilk olarak Yeşil Aşkı sitesinde yayınlandı.

Fosil yakıtların kullanımına bağlı olarak karbondioksit (CO₂) emisyonu her geçen yıl artıyor. Bu nedenle farklı yenilenebilir ve çevre dostu enerji kaynaklarının araştırılması ve fosil yakıtlara olan bağımlılığın azaltılması gerekiyor. Yenilenebilir enerji kaynaklarından birisi olarak karşımıza çıkan biyoyakıtlar, biyolojik hammaddelerden elde ediliyor.

Biyoyakıtlar aslında oldukça uzun süredir insanlığa hizmet ediyorlar. Isınma ve yemek pişirme gibi ihtiyaçlarımız için odun ateşinden faydalanmaya başladığımız zamanlardan beri biyoyakıtlar insan hayatının önemli bir parçasını oluşturuyor.

Biyoyakıtlar, yakılmasıyla elde edilen ısı enerjisiyle yemek pişirmek ve ısınmak için kullanılan odundan tutun da günümüzde farklı biyokütlelerden elde edilen enerji yoğunluğu yüksek yakıtlara kadar çok geniş bir kapsama sahip. Ateşin keşfinden önce de biyoyakıtlar mevcuttu. İnsan uygarlığı gelişmeye devam ederken biyoyakıtların da yaşamımızdaki yeri, önemi ve kullanım alanları giderek arttı. Çok eski tarihlerde ılık banyo suyu hazırlamak için biyogaz (MÖ 10. yy.), içten yanmalı motorda biyoetanol (1826), Carnot motorlarında biyodizel (1878) ve kamyonlarla otobüslerde yer fıstığı yağından elde edilen yakıtların kullanılması (1896) gibi uygulamalar yaşam kalitesini önemli ölçüde değiştirecek nitelik taşıyordu.

Küresel iklim değişikliğinin önüne geçilmesi ve sera gazı emisyonlarının azaltılmasına yönelik tedbirler kapsamında geliştirilen stratejiler ve uygulanan politikaların önemli öğelerinden birisi de biyoyakıtlardır. Biyoyakıtların bu kapsamda üretilmesi ve kullanılmasında pek çok ülkenin çeşitli katkıları oldu. Bunlar arasında ABD’nin “Yenilenebilir Yakıt Standardı” ve Avrupa ülkelerinin “Yenilenebilir Enerji Direktifi” öne çıkıyor. Bu ve benzeri politikalar sayesinde dünya biyoetanol üretimi 2008-2018 yılları arasında %67’lik bir artış gösterdi. Biyodizel üretimi ise 3 katına çıkarak 41 milyar litreye ulaştı.

Farklı ülkelerde biyoyakıt üretiminde kullanılan temel hammaddeler ve buna bağlı olarak biyoyakıt türleri de değişiklik gösterebiliyor. Örneğin ABD’de biyoetanol üretiminin neredeyse tamamı mısırdan yapılırken, Brezilya’da ise şeker kamışı yoğunluklu üretim gerçekleştiriliyor. Uluslararası Enerji Ajansı, tüm gelişmelere bağlı olarak, 2050 yılına kadar ulaşımda kullanılan yakıt miktarının yaklaşık üçte birlik kısmının biyoyakıt bazlı olacağını öngörüyor.

Biyoyakıtlar kömür, petrol ve doğal gaz gibi fosil yakıtlarla kıyaslandığında önemli avantajlar sunuyor. Yenilenebilir ve sürdürülebilir olmaları, karbon ve sera gazları emisyonu bakımından nötr veya çok düşük net emisyona sahip olmaları ve güvenli üretim süreçleri çevre dostu özellikleri arasında sayılabilir. Ayrıca yerel kaynakların kullanılması ile üretilen biyoyakıtlar, bölgedeki tarımsal kalkınmayı destekler ve çeşitli iş olanakları sağlar. Enerjide dışa bağımlılığın azaltılmasında da önemli rol oynayan biyoyakıt üretimi genel anlamda ekonomik kalkınmayı da destekler. Bu nedenlerle hem küresel hem de bölgesel olarak biyoyakıt endüstrisini teşvik etmek amacıyla çeşitli hedef ve politikalar ortaya konmaya devam ediyor.

Biyoyakıt Nedir?

19. yüzyılın başlarında kullanılmaya başlanan “fosil yakıtlar” terimi ile dünya yüzeyinin altında çok uzun yıllarda oluşan kömür, petrol ve doğal gaz gibi kaynaklardan bahsediliyor. Biyoyakıt terimi ise ilk defa 1970’li yıllarda ortaya konularak kullanılmaya başladı. Günümüze kadar çok çeşitli tanımlamalar yapıldı ve yapılmaya da devam ediyor. Biyoyakıtların hem kaynak hem de üretim aşamaları bakımından sürekli değişim ve gelişim göstermesinin bunun altında yatan neden olduğunu söyleyebiliriz.

Süreç içerisinde yapılan bazı biyoyakıt tanımlamaları şu şekildedir:
▶ Yakın zamanda yaşayan organizmalardan veya bu organizmalar tarafından üretilen yakıttır.
▶ Biyokütleden üretilen odun, metan, petrol de dâhil tüm yakıtlardır.
▶ Bitkilerden ve diğer biyolojik tabanlı malzemelerden üretilen yakıtlardır.
▶ Ağırlıklı olarak biyokütleden üretilen katı, sıvı veya gaz yakıtlara biyoyakıt veya biyoyenilenebilir yakıt denir.
▶ Enerji elde etmek için yakılacak bitki biyokütle ve bundan rafine edilmiş ürünlerdir.

▶ Ağırlıklı olarak ulaşım sektöründe kullanılan sıvı ve gaz yakıtlardır, çeşitli biyo-hammaddelerden üretilirler.
▶ Katı ve sıvı yağlardan elde edilen biyodizel ile şeker, nişasta ve selülozik malzemelerden elde edilen biyoetanol de dâhil olmak üzere biyokütlelerden elde edilen sıvı yakıtlardır.
▶ Atık hammaddeler ve biyokütleler kullanarak üretilen yakıtlardır.

Burada kısıtlı sayıda tanıma yer verildiği göz önünde bulundurulsa da farklı zaman ve koşullarda yapılan tüm biyoyakıt tanımlamalarının bazı ortak noktalarda kesiştiği söylenebilir. Günümüzde genel olarak biyoyakıtlar, yenilenebilir canlı organizmalar tarafından veya bu canlı organizmalar kullanılarak üretilebilen tüm yakıt türleri olarak tanımlanabilir.

Biyoyakıtların fosil yakıtlara göre nispeten oldukça kısa sürelerde ve yenilenebilir kaynaklardan üretilebilmesi onları özel kılıyor. Biyoyakıtlar, pek çok farklı kaynaktan katı, sıvı ve gaz formlarında elde edilebiliyor. Ayrıca bir biyoyakıt başka bir biyoyakıt türüne çeşitli işlemler yoluyla dönüştürülebiliyor.

Biyoyakıtlar doğada bulundukları şekilde kullanılarak enerji sağlayabildikleri gibi jet yakıtına da dönüştürülebilen çok geniş bir yelpazeyi kapsar. Başka bir deyişle, teknolojik gelişmelere ve yapılan araştırmaların sonuçlarına bağlı olarak farklı hammaddeler ve farklı üretim teknikleri ile çok çeşitli biyoyakıtlar elde edilebilir.

Peki bu farklı biyoyakıtları nasıl sınıflandırabiliriz? Yapılan en basit sınıflandırmalardan birine göre biyoyakıtlar “geleneksel biyoyakıtlar” ve “gelişmiş biyoyakıtlar” olarak ayrılır. Geleneksel biyoyakıtlar temel olarak şeker ve nişasta bazlı biyoetanol, transesterifikasyon bazlı biyodizel ve anaerobik sindirim biyometanından (biyogaz) oluşur. Gelişmiş biyoyakıtlar arasında hidroişlenmiş bitkisel yağlar, selülozik biyoetanol, biyokütleden ve mikroalglerden elde edilen biyodizel ve biyohidrojen sayılabilir.

Hammadde kaynaklarına ve üretim teknolojilerine göre ise biyoyakıtlar birinci nesil ve ikinci nesil olarak ikiye ayrılır. Birinci nesil biyoyakıtlar temelde biyoetanol, biyodizel ve biyogazdan oluşurken sıvı biyoyakıtlar genel olarak kanola, mısır, ayçiçeği ve soya fasulyesinin yağlı tohumlarından elde edilen doymuş ve doymamış yenilebilir bitki yağlarından elde edilir. Son zamanlarda bunlara Hindistan cevizi, zeytin ve hurmadan elde edilen yağlar da eklendi. Bazı araştırmacılara göre odun, kuru gübre ve tarımsal atıklar gibi katı biyoyakıtlar da bu sınıfa dâhil edilebilir. İkinci nesil olarak anılan biyoyakıtlar ise temelde atık bitkisel yağlardan, hayvansal yağlardan, böceklerden ve yağlı mikroorganizmalardan üretilen biyoyakıtları kapsar. Birinci nesil biyoyakıtlar ticari anlamda üretime sahipken, ikinci nesil biyoyakıtlar üzerine çalışmalar yürütülüyor. Bazı araştırmacılara göre ise herhangi bir işleme gerek duymadan yakıt olarak kullanılabilen çim, odun ve talaş gibi katı yakıtlar birincil biyoyakıtlardır. Bazıları ise yakacak odun, bitkiler, sebzeler, hayvansal atıklar ve çöplük gazı gibi organik kaynaklardan elde edilen biyoyakıtları doğal biyoyakıtlar diye tanımlar.

Genel yaklaşıma ve teknolojik ilerlemelere bakıldığında biyoyakıt araştırma kapsamının sürekli bir şekilde genişlediği açık bir şekilde görülüyor. Buna bağlı olarak yapılan pek çok yeni yayında biyoyakıt sınıflandırmasının yeniden tasarlandığını görmek de kanıksanan bir durum hâline geldi. Hatta bazı araştırmacılar birinci ve ikinci nesil biyoyakıtların kapsamını genişletmenin yanında üçüncü nesil biyoyakıtları da tanımladılar. Buna göre üçüncü nesil biyoyakıtlar çoğunlukla algler ve siyano bakteriler gibi suda yetiştirilebilen hammaddelerden üretilen biyometan, biyodizel, biyoetanol, biyobütanol, jet ve uçak yakıtı gibi yakıtları kapsıyordu.

Biyoyakıt Türleri Nelerdir?

Bugün kabul gören güncel sınıflandırmaya göre, biyoyakıtlar başlıca beş nesile ayrılıyor ve farklı nesil biyoyakıtların üretiminde farklı hammaddeler kullanılıyor. Sıfırıncı nesil biyoyakıtlar, ön arıtma, işleme veya modifikasyon olmaksızın doğrudan kullanılabilen doğal biyoyakıtlar veya hammaddelerdir. Birinci nesil biyoyakıtlar başlıca biyoalkoller, bitkisel yağlar, biyodizel, biyometanol, biyosingaz ve biyogazı içeriyor. İkinci nesil biyoyakıtlar ise biyoalkoller, biyodizel, biyoDMF (dimetilfuran), biyometanol, biyoFT dizel ve biyohidrojenden oluşuyor. Üçüncü nesil biyoyakıtların öne çıkanları biyoetanol, bitkisel yağ, biyodizel, biyometanol ve jet yakıtlarıdır. Son olarak dördüncü nesil biyoyakıtlar ise yeşil dizel, biyogazolin ve yeşil havacılık yakıtlarını bünyesinde bulunduruyor.

Birinci nesil biyoyakıtların üretimi büyük ölçekli hammadde üretimine ve dolayısıyla da büyük ölçülerde ekilebilir tarım arazilerine ihtiyaç duyuyor. Zamanla pek çok açıdan kaygılara yol açan birinci nesil biyoyakıtlar üzerine yapılan araştırmaların odağı hammadde olarak selülozik biyokütleler, bitkilerin yenmeyen kısımları, saman, gübre, kullanılmış yağ, odun ve talaş gibi gıda dışı maddeleri kullanan ikinci nesil biyoyakıtlar oldu. Bu biyoyakıtların da çoğunlukla maliyetli üretim aşamaları ve modern teknikler gerektirdiği düşünüldüğünde endüstriyel olarak istenilen seviyede olmadıkları görüldü. Daha sonra üçüncü nesil biyoyakıt üretimi için mikroalglere odaklanan araştırmacılar bu sayede diğer biyoyakıt kaynaklarının zayıflıklarının üstesinden gelmeyi hedefledi.

Biyokütle Kaynakları Nelerdir?

Biyoyakıtlar temel olarak biyokütlelerden elde ediliyor. Biyokütleler, enerji üretiminde kullanılabilen organik içeriğe sahip yenilenebilir enerji kaynaklarıdır. Farklı nesil biyoyakıt üretimlerine bakıldığında biyokütle kaynaklarının çok çeşitli olduğu görülür. Ayrıca aynı hammadde farklı nesil biyoyakıtların üretiminde de rol alabilir.

Yağ Bitkileri: Bu bitkiler adlarından da anlaşılacağı üzere yüksek miktarda yağ içerir. Bunlar arasında ayçiçeği, soya, mısır, kolza tohumu, pamuk tohumu, palmiye ağacı, Hindistan cevizi, yer fıstığı, susam, pamuk, zeytin, pancar, şeker kamışı ve keten sayılabilir. Bu bitkilerin hepsi farklı yağ oranlarına sahiptir. Örneğin pamuk tohumundan yaklaşık olarak ağırlıkça %13 oranında yağ elde ediliyorken bu oran daha yüksek yağ içeriğine sahip Hindistan cevizinde %65-75 arasında gerçekleşir. Bunun yanında üretim koşulları, işleme tesisi ekipmanları ve dönüştürme yöntemlerine bağlı olarak da elde edilen yağ oranları farklılık gösterebilir.

Lignoselülozik Biyokütleler: Bu biyokütleler temelde tarımsal atıklar (pirinç samanı, pirinç kabuğu, buğday gibi türlerin sap ve samanları, mısır koçanı, şeker kamışı küspesi gibi), orman atıkları (odun, talaş, ağaç dalları gibi) ve enerji bitkileri (dallı darı, fil otu, çim, enerji kamışları (geliştirilmiş şeker kamışı türevleri) gibi) türlerinden oluşuyor. Bu tür biyokütleler farklı oranlarda selüloz, hemiselüloz ve lignin içeriyor.

Katı Atıklar: Bu atıklar arasında kentsel katı atıklar (kağıt, plastik vb.), atık su çamurları, gıda atıkları ve hayvansal atıklar sayılabilir. Katı atıkların bileşimleri büyük ölçüde farklılık gösterir. Örneğin çoğu katı atık yüksek oranda selüloz içerirken bu oran sığır gübresinde oldukça düşüktür. Genel olarak nem veya su bakımından zengin olan katı atıklardaki su oranının fazla olması enerji verimliliğini azaltır ancak öte yandan işleme kolaylığı gibi bir avantaj da sağlar.

Mikroalgler: Algler fotosentetik sucul organizmalardır. Şimdiye kadar 40.000’den fazla türü tanımlanmıştır. Genel olarak boyları 0,4 mm’ye kadar olanları mikroalgler, daha büyük uzunluktakiler ise makroalgler olarak kabul ediliyor. Her iki sınıf da temel olarak protein, karbonhidrat ve lipitten oluşuyor.

Mikroalglerin biyoyakıt üretimi için tercih edilmesi ve araştırmaların odağı hâline gelmesinin pek çok sebebi bulunuyor. Öncelikle, biyoetanol ve biyodizel de dâhil olmak üzere birçok farklı türde sürdürülebilir biyoyakıt üretiminde kullanılabiliyorlar. Dahası, üretim alanı bakımından diğer nesillerle karşılaştırıldıklarında 20 kat daha fazla biyoyağ sağlayabiliyorlar. Basit hücresel yapıları ve lipit açısından zengin olmaları onları etkili bir biyoyakıt hammaddesi yapıyor. Üstelik hasat döngüleri kısa ve büyüme hızları yüksek. Bunların yanında kaliteli tarım arazilerine ihtiyaç duymadıkları için gıda tedarikinde aksaklıklara yol açmıyorlar. Son olarak mikroalgler daha az işlemden geçirilerek biyoyakıt hâline getirilebiliyor.

Bunların yanında tuzlu ve atık suda yetiştirilebilmeleri, çöl ve kurak arazi toleranslarının yüksek oluşu, karbondioksiti karbon kaynağı olarak kullanmaları, zehirli olmamaları ve biyolojik olarak yüksek oranda parçalanabilmeleri gibi önemli özellikleri de algleri biyoyakıt hammaddesi olarak alternatiflerine göre daha üst sıralara taşıyor.

Biyoyakıt Teknolojileri

Küresel enerji talebindeki sürekli artışa bağlı olarak biyoyakıt teknolojileri üzerine yapılan araştırmalar ve yatırımlar da benzer şekilde artıyor. Çevre dostu ve sürdürülebilir biyoyakıt teknolojilerini düşük maliyetlerde gerçekleştirme hedefiyle yön verilen çalışmalardan bir kısmı enerji pazarında belirleyici rol oynayabiliyor. Bu bağlamda belirli biyoyakıt ve üretim teknolojisi türleri öne çıkıyor.

Biyoyakıtla Çalışan Birleşik Isı ve Güç Santralleri: Çevresel ve ekonomik özellikleriyle ön plana çıkan, elektrik ve ısı üreten bu santraller yaklaşık %90 verimlilik oranına sahip. Geleneksel santraller ile kıyaslandıklarında ise çok daha az sera gazı salımı ile çevre dostu özellik gösteriyorlar.

Fosil yakıtlar yerine biyokütle, biyogaz ve biyometan gibi çeşitli biyoyakıtlar kullanılan bu santraller Avrupa’da giderek yaygınlaşıyor. Bazı ülkelerin biyoyakıt teknolojilerine yönelik politikaları, onları bu alanda öncü konuma getiriyor. Örneğin, biyoelektrik üretme teknolojisinde İskandinav ülkeleri lider konumda bulunuyor ve bu sayede geliştirdikleri teknolojiyi diğer ülkelere ihraç ediyorlar.

Biyoyakıtlı Gaz Türbinleri: Gaz türbinleri yanma sırasında sürekli olarak alev oluşturan motorlardır. İçten yanmalı bir tür olan bu türbinler, sıkıştırılmış havaya püskürtülen yakıtın ateşlenmesi sonucunda ortaya çıkan enerjiyi dönme hareketine çevirir. Yük sektörü verimlilikleri nispeten düşük olmasına rağmen esnek boyutsal tasarım ve uygulama kolaylığı gibi çeşitli avantajları sayesinde sıklıkla tercih edilirler. Çok çeşitli biyoyakıtlarla çalışan bu türbinleri geliştirmek üzere araştırmalar yürütülüyor. Biyoyakıtlarla geleneksel yakıtlar karıştırıldığında bile daha az sera gazı emisyonu olduğu ve çevreye zararlı etkilerin azaltıldığı ortaya kondu.

Biyogaz ve Biyometan: Biyogaz, organik maddenin oksijensiz ortamda bakteriler tarafından parçalandığı biyolojik bir süreç sırasında oluşan yanıcı gazların karışımına deniyor. Organik madde kentsel katı atık depolama alanlarından ve çeşitli atık işleme tesislerinden geliyor. Biyogaz üretimi atık işleme tesislerinin kapasitesine bağlılık gösteriyor.

Biyogaz (hacimce yaklaşık %60-70 oranında metan içerir) normal hâliyle genellikle pişirme, aydınlatma ve ısıtma için kullanılıyor. Ancak karbondioksit ve diğer küçük miktarlardaki gazlar uzaklaştırıldıktan sonra elde edilen yüksek saflıktaki biyometan, tüm sıkıştırılmış doğal gaz uygulamaları için elverişli hâle geliyor. Biyometanlaştırma denilen bu yöntemin verimliliği ise henüz hedeflenen seviyelerin altında seyrediyor.

Avrupa ülkeleri biyogaz üretiminde lider konumda bulunuyor. Almanya ise Avrupa ülkeleri içinde biyogaz üretiminin %53 gibi önemli bir kısmını gerçekleştirerek bu konuda öncü durumda. Birleşik Krallık, Fransa ve İtalya da listede sırasıyla onun ardında geliyor.

Sentez Gazı: Hidrojen ve karbonmonoksit başta olmak üzere karbondioksit ve metan gibi çeşitli bileşenlerin karışımından oluşan gazlaştırma ürününe sentez gazı deniliyor. Kendi başına yakıt olabildiği gibi biyokütleden yakıta dönüştürme süreçlerinde bir ara madde olarak da kullanılıyor. Besleme hammaddesi türüne ve işlem koşullarına bağlı olarak sentez gazı düşük miktarlarda çeşitli bileşikler de içerebiliyor. Bu durum yakıt özelliklerini ve verimliliğini etkiliyor.

Ticari olarak sentez gazı üretimi için kullanılan yakıtın büyük çoğunluğunu kömür (%51) oluştururken bunu petrol kalıntıları (%25), doğal gaz (%22) ve bir petrol rafinasyon ürünü olan petrokok (%1) izliyor. Geri kalan kısım ise değerli kimyasalların veya yakıtların sentezi için kullanılan biyokütleden oluşuyor.

Biyodizel: Biyodizel, yenilebilir veya yenilmeyen yağlardan elde edilen yağ asitleri olan metilesterlerinin bir karışımıdır. Üretim maliyetleri kullanılan hammadde ve katalizöre göre büyük oranda değişiklik gösterebilir. Bileşimleri kullanılan ana hammaddeye göre değişiklik gösterse de elde edilen son ürünün kimyasal ve fiziksel özelliklerinin geleneksel dizel yakıtlarla benzerlik göstermesi sayesinde biyodizel yakıtlar yaygın olarak kullanılıyor. Yapılan çeşitli çalışmalarda biyodizel yakıtın petrol bazlı dizel yakıta göre daha düşük karbondioksit ve partikül emisyonuna yol açtığı ve bu nedenle daha çevre dostu olduğu bildiriliyor.

Bitkisel bazlı doğal yağlar, hayvansal yağlar ve atık yağlardan transesterifikasyon yöntemi ile elde edilen biyodizel yakıt üretimi yıllar içerisinde hızlı bir şekilde arttı. ABD ve Brezilya biyodizel üretiminde öncü ülkeler arasında yer alıyor. 2018 yılının mayıs ayında ABD’de üretilen 568 milyon litre biyodizelin yarısına yakın kısmının ihraç edildiği göz önüne alındığında üretimin büyüklüğü ve ekonomik boyutları hakkında fikir sahibi olunabilir. Gelinen son noktada ülkelerin biyodizel üretimine verdikleri çeşitli teşviklerin de çok önemli rol oynadığını belirtmek gerekiyor.

Biyoetanol (Yakıt Alkolü): Biyoetanol en umut verici biyoyakıtlardan birisi olarak gösteriliyor. Birinci nesil yakıt olarak üretimi söz konusu olduğunda, tropikal ve subtropikal bölgelerde şeker kamışı ana hammadde olarak yaygın şekilde kullanılırken dünyanın diğer kesimlerinde mısır ön plandadır. Biyoetanol ayrıca lignoselülozik hammaddeler yardımıyla ikinci nesil bir yakıt olarak da sentezlenebiliyor.

Mısır, arpa, şeker kamışı ve şeker pancarı gibi yüksek oranda nişasta ve şeker içeren ürünler ile biyoetanol üretimi gerçekleştirilebiliyor. Tahıllarda maya kullanarak fermantasyon işlemi gerçekleştirmek biyoetanol üretimi için en yaygın kullanılan süreçlerden biridir. Bu üretim sürecinde önce geleneksel öğütme işlemi ile boyutları küçültülen hammadde, suyla karıştırılarak bulamaç hâline getiriliyor ve ardından mayalama işlemi gerçekleştiriliyor. Daha sonra karışım damıtılarak saf etanol elde etmek için moleküler bir elekten geçiriliyor.

Enerji eşdeğeri fosil yakıtlardan düşük olmasına rağmen oksijen içeriği daha temiz bir yanma sağlar. Bu yüzden benzin için yaygın olarak kullanılan bir katkı maddesidir. Örneğin, E15 (%15 biyoetanol, %85 benzin) ve E85 (%85 etanol, %15 benzin) değişen oranlarda benzin ve etanol karışımlı yakıtları ifade ediyor.

Üretiminde tarımsal ürünlerin kullanılması, çoğu alkol bazlı yakıttan daha az zararlı olması, yanma sonucunda daha az miktarda zararlı yan ürünün açığa çıkması ile üretim ve yanma süreçlerinde açığa çıkan karbondioksitin büyük bir bölümünün yetiştirilen tarımsal bitkiler tarafından geri emilmesi gibi olumlu özellikleri biyoetanolün geleneksel yakıtlara önemli bir alternatif olarak benimsenmesini sağlıyor.

Biyobütanol: Etanol ve biyodizelden daha az bilinmesine rağmen, içten yanmalı motorlarda kullanıldığında büyük faydalar sağlayan ve gelecekte daha önemli bir konuma gelmesi beklenen yenilenebilir bir yakıt olan biyobütanol, biyokütle fermantasyonu ile üretilebiliyor. Geleneksel yakıtlarla karıştırılabilmesi sayesinde zararlı emisyonların azaltılmasını sağlayan biyobütanol günümüzde oldukça az üretiliyor. Tarımsal biyokütleler kullanılarak gerçekleştirilen biyobütanol üretimi, nüfusun beslenme ihtiyaçlarını olumsuz etkileyebileceği için hâlâ tartışılıyor. Ancak biyobütanol üretiminde mikroalglerin kullanılması bu soruna bir çözüm sunuyor. Daha önce açıklandığı üzere, mikroalgler üçüncü nesil bir hammadde olarak hızlı büyüme oranları ve yüksek karbonhidrat içeriğine sahip olmaları ile öne çıkıyor.

Biyo-piroliz Yöntemi: Oksijensiz ortamda biyokütlenin parçalanması süreci biyo-piroliz olarak tanımlanıyor. Biyokütledeki organik moleküller parçalanarak elde edilen ürünler işlenip yakıt hâline getiriliyor. Biyo-piroliz teknolojileri yüksek verimlilik nedeniyle son dönemlerde büyük ilgi görüyor. Yavaş, orta, hızlı ve ani olmak üzere dört kategoride sınıflandırılan yöntemler arasında hızlı ve ani piroliz teknikleri yüksek verime sahip olmaları yüzünden daha çok tercih ediliyor.

Hızlı piroliz ile daha yüksek verimlilikte biyoyağ üretimi gerçekleştirilebiliyor. Bu işlem biyokütlenin 300 ^OC/dakika hızla ısıtılmasıyla başlıyor. Biyokömür, piroliz yağı ve yoğunlaşmayan gazlar ana ürünler olarak elde ediliyor. Piroliz süreci sonunda toplanan biyoyağ, organik bileşiklerden oluşan bir karışım olup kullanılabilir hâle getirilmek üzere işleniyor. Biyo-piroliz yönteminin atmosfer basıncında çalışması ve %70’in üzerinde verimliliğe sahip olması önemli avantajları olarak değerlendiriliyor.

Torrefaksiyon (Ilımlı Piroliz) ve Peletleme: Torrefaksiyon, biyokütleden daha yüksek kaliteli yakıt üretilmesini sağlayan termal bir ön işlem olup temel amacı; biyokütledeki oksijeni uzaklaştırarak içeriğindeki karbon oranını arttırmaktır. Torrefaksiyon işlemi biyokütlenin özelliklerini geliştirdiği için giderek daha da önemli hâle geldi. Düşük ısıtma hızlarında yapılan bu işlem sayesinde, biyokütlenin fiziksel ve kimyasal özelliklerinde kritik gelişmeler sağlanıyor. Geliştirilen özellikler arasında biyokütledeki sabit karbon oranının artması, daha yüksek ısıl değere sahip ürün elde edilmesi, su tutucu özelliğin azalması, oksijen ve uçucu bileşenler uzaklaştırıldığı için yakma işlemi sırasında daha az miktarda zararlı gaz emisyonu sağlanması, biyokütlenin daha kolay ezilebilir hâle gelmesi ve düşük nem içeriği elde edilmesi sayılabilir.

Torrefaksiyon işlemi ile biyokütlede daha az uçucu madde kaldığından dolayı yanma sırasında daha az duman salınması sağlanır, ayrıca nem içeriği azaldığından dolayı yanma daha kolay gerçekleşir. Peletleme ise fiziksel bir işlemdir. Peletleme sırasında biyokütle atıkları mekanik yollarla sıkıştırılır ve benzer büyüklüklerde katılar elde edilir.

Biyokütlenin lifli yapısı ve dayanıklılığının ortadan kaldırıldığı bu ısıl işlem temel olarak ısıtma, ön kurutma, son kurutma, torrefaksiyon ve soğutma aşamalarından oluşur. 

Selülozik Biyoetanol: Etanol üretimi için yenilmeyen bitki ve tarım atıkları kullanılabiliyor. Böylece selülozik biyoetanol üretimi için hammadde bulmak fazla sorun olmuyor. Selülozu etanole dönüştürmek için çok farklı yöntemler bulunmasına rağmen bunlardan iki tanesi ön plana çıkıyor. 

İlk olarak hidroliz işlemi ile etanol elde edilebiliyor. Bu yöntemde selüloz şeker moleküllerine parçalanıyor ve daha sonra etanole fermente ediliyor. İkinci yöntem ise termokimyasal dönüşüm. Bu yöntemde besleme tankına giren biyokütle, gazlaştırıcıda yüksek sıcaklıklara maruz bırakılarak sentez gazına dönüştürülüyor. Daha sonra bu sentez gazı ya fermente edilerek ya da katalitik olarak etanole dönüştürülüyor.

Türkiye’de Biyoyakıtlar

Ülkemizde sürdürülen biyoyakıt politikalarının ilk adımları oldukça eskiye dayanıyor. 1931 yılında Ziraat Kongresi’nde konunun gündeme getirilmesini takiben, 1934 yılında “Bitkisel Yağların Tarım Traktörlerinde Kullanımı” ile ilgili bir çalışma gerçekleştirildi. Sonrasında ise 2000’li yılların başlarından itibaren kamu ve özel sektörün katkılarıyla çeşitli biyoyakıt politikaları hız kazandı.

Ülke genelinde 2021 yılında yaklaşık 194 milyon ton hayvansal atık, 62 milyon ton bitkisel atık ve 32 milyon ton belediye atığı gibi işlenebilecek atıkların teorik enerji eşdeğerinin 34 milyon TEP (ton eşdeğer petrol) olduğu belirtiliyor. Diğer bir ifadeyle, bu miktarda atıktan elde edilebilecek enerji, 34 milyon ton petrolün yanmasıyla elde edilen enerjiye karşılık geliyor. 

2021 yılı itibarıyla ülkenin yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı elektrik kurulu gücünün toplam kurulu güce oranı %53’e ulaştı. Türkiye 2002-2020 döneminde yenilenebilir enerjiye dayalı elektrik kurulu gücünü¨ en çok artıran Dünya’da 9., Avrupa’da da 4. ülke konumunda yer aldı. Enerji Bakanlığı verilerine göre, ülkemizde biyokütle enerjisine dayalı kurulu güç 2004-2020 yılları arasında yaklaşık olarak 50 kat artış gösterdi.

Ülkemizde sıvı biyoyakıtlar ile elektrik üretimine 2014 yılında başlanırken 2018 yılında da belediye atıklarından elektrik üretimi aktifleştirildi. Biyokütle kaynaklarından elektrik üretim potansiyeli ile birlikte biyogaz üretimi de 2010 yılından 2020 yılında gelindiğinde yaklaşık 10 kat arttı.

Biyokütle enerjisinin ülkede daha verimli ve etkin olarak değerlendirilmesi için çeşitli politika ve stratejilerin geliştirilmesi adına kamu kurum ve kuruluşları, üniversiteler, sivil toplum kuruluşları ve diğer tüm paydaşlar aralıksız bir şekilde çalışmalara devam ediyor. Biyokütle kaynakları bakımından zengin olan ülkemizde bu kaynakları daha verimli şekilde kullanabilmek için araştırmacılara da büyük görev düşüyor. Mevcut politikaların sürekli geliştirilmesi ve ortaya konacak yeni politikalar, biyoyakıt üretiminin yaygınlaştırılması ve sürekliliğinin sağlanması adına büyük önem taşıyor.

Kısa Bir Değerlendirme

Yenilenebilir enerji kaynaklarından olan biyoyakıtlar ve özellikle de sıvı biyoyakıtlar bazı önemli avantajlar taşıyor. Bu biyoyakıtlar ihtiyaç duyulduğunda kolay bir şekilde depolanıp taşınabiliyor. Fosil yakıtlara kıyasla daha düşük karbondioksit, mikro kirletici ve partikül madde emisyonlarına yol açıyor ve çevre dostu özellik gösteriyorlar. Ayrıca biyoyakıtlar, enerji bitkileri yetiştirme veya atık biyokütle geri kazanımından nihai üretime kadar tekrar eden döngüleriyle döngüsel ekonomi modeline katkıda bulunur.

Bunlarla beraber, ülkelerin enerji kaynaklarının çeşitlendirilmesine, enerji güvenliğinin sağlanmasına, atıkları etkin bir şekilde değerlendirme ve geri dönüşüme katkıda bulunmasına ve enerji piyasalarının istikrarının sağlanmasına da yardımcı olurlar.

Birinci nesil biyoyakıtlar oldukça iyi bir şekilde tanımlanmış olup biyoyakıtların ana kaynağı olmalarına rağmen büyük miktarlarda gıda kullanarak üretilmeleri yüzünden gıda güvenliği tartışmalarına yol açıyorlar. 2017 verilerine göre dünya genelinde 821 milyon insanın yetersiz beslendiği değerlendirildiğinde birinci nesil biyoyakıtların alternatiflerine yönelmek gerekli görülüyor. İkinci nesil biyoyakıtlar üretilirken gıda dışı hammaddeler kullanılıyor ancak bunlarda da geniş arazilere ihtiyaç duyulması arazilerin ve ekosistemlerin bozulmasına yol açabiliyor.

Biyoyakıtların geleceği için araştırmacılar üçüncü ve dördüncü nesil biyoyakıtlara yöneldiler. Bunun için mikroalgler pek çok açıdan sahip oldukları olumlu yönler ile öne çıkıyor. Mikroalg yetiştirilirken tatlı su kaynaklarının kullanılmasının temiz su kaynaklarını olumsuz şekilde etkileyeceği de belirtiliyor ancak atık sularda ve zor koşullarda üretim yapılmasının sağlanması ile bu olumsuzluğun önüne geçilebileceği düşünülüyor. Henüz tam olarak ticarileştiğini söyleyemeyeceğimiz üçüncü nesil biyoyakıt teknolojileri üzerine araştırmalar devam ediyor. Dördüncü nesil biyoyakıtların üretimi için genetiği değiştirilmiş mikroalglerle yapılan çalışmalarda lipit veriminin %35 oranında arttırıldığı ve zorlu koşullara dayanıklı türlerin geliştirildiği ortaya kondu. Bu gelişmeler de dördüncü nesil biyoyakıtların hayatımızdaki rolünün önümüzdeki yıllarda daha önemli olabileceğini işaret ediyor.

Gelecekte insanlığın ihtiyaç duyduğu enerjinin sağlanabilmesi için çeşitli temiz ve sürdürülebilir enerji kaynaklarının gerekliliği açıktır. Bu amacın gerçekleştirilebilmesi için çevre dostu ve sürdürülebilir kaynakların daha etkili bir şekilde kullanılması gerekiyor. Biyokütle hammaddelerinin üretim planlaması, yetiştirme stratejisi, hasat ve biyoyakıt dönüştürme teknolojileri gibi pek çok üretim ve hazırlama aşamasını iyileştirmek için yapılacak çalışmaların ekonomik bakımdan sürdürülebilir olması biyoyakıt teknolojilerinin belirlenmesinde önemli rol oynayacaktır. Sonuç olarak önümüzdeki yıllarda enerji arzının önemli bir bölümünü biyoyakıtların oluşturacağına neredeyse kesin gözüyle bakılıyor.

Biyoyakıt Enerjisi Nedir ilk olarak Yeşil Aşkı sitesinde yayınlandı.

Arı Çevre Mühendisi İş İlanı Tanımı: Firma bünyesinde istihdam edilmek üzere, Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği kapsamında Çevre Görevlisi işlemlerinin yürütülmesi işleri için Bay Çevre Mühendisi alınacaktır.

2006 yılından beri çevre danışmanlığı, atık bertaraf ve geri kazanım, sıfır atık belgelendirme, çevresel ölçümler, hava kalitesi modellemesi, gürültü ölçümleri ve modellemesi, proje hazırlama ve ÇED sektöründe var olan ARI ÇEVRE 2013 yılı itibarı ile şirketleşmişlerdir.

Arı Çevre, İpard, Avrupa birliği projeleri, Yatırım teşvik, Mera geri dönüşüm, Kırsal kalkınma ve Kalkınma Ajansları projeleri gibi tüm hibe ve teşvik projeleri konularında faaliyet vermektedir.

Arı Çevre Mühendisi İş İlanı Aranan Nitelikler:

• Üniversitelerin Çevre Mühendisliği Bölümü‘nden mezun
• Ankara’da ikamet eden
• Aktif araç kullanabilen
• Günübirlik seyahat engeli bulunmayan
• Çevre Görevlisi Belgesine sahip
• İnsan ilişkileri ve iletişimi kuvvetli
• Çevre Danışmanlığı konusunda yetiştirilmek üzere tecrübesiz

Arı Çevre İletişim Bilgileri:
Firma/Kurum Ünvanı: ARI ÇEVRE HİZMETLERİ VE İŞ SAĞLIĞI GÜVENLİĞİ DANIŞMANLIĞI LTD. ŞTİ.
Tel: 0(312)395 74 39
Cep: 0(538)973 95 94
E-posta: info@aricevre.com
Adres: İstasyon Mah. Türk Kızılayı Cad. 13/2 Etimesgut-ANKARA

Arı Çevre Mühendisi İş İlanı ilk olarak Yeşil Aşkı sitesinde yayınlandı.

23.05.2019 tarihli ve 30782 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren “Atıksu Arıtma Tesislerinde Çalışan Teknik Personele İlişkin Tebliğ” kapsamında, kentsel ve sanayi atıksu arıtma tesislerinde görev yapacak tesis sorumluları için 24 Ekim 2022 tarihinden itibaren, tesis sorumlusu sınıflarına göre farklı tarihleri kapsayacak şekilde atıksu arıtma tesisi yeterlilik eğitimi yapılacaktır. Eğitimler için herhangi bir ücret talep edilmeyecek olup söz konusu eğitimler online (uzaktan) olarak yapılacaktır.

Bu çerçevede, Tesis Sorumlusu Belgesi almak isteyen üniversitelerin çevre mühendisliği bölümünden mezun adayların 23 Eylül 2022-09 Ekim 2022 tarihleri arasında https://aatbelgelendirme.csb.gov.tr adresi üzerinden istenilen bilgileri doğru ve eksiksiz bir şekilde doldurup profil kartlarını oluşturarak ön başvuru yapmaları gerekmektedir. 09 Ekim 2022’den itibaren sistem yeni başvurulara kapatılacak olup, sadece eksiklik bildirilmesi nedeniyle değerlendirme süreci devam eden başvurular nihailendirilecektir.

Bu kapsamda, Tesis Sorumlusu Belgesi almak isteyen ve ön başvurusu onaylanan adayların 14 Ekim 2022 – 21 Ekim 2022 tarihleri arasında www.ecbs.cevre.gov.tr adresi üzerinden AAT Personel Belgelendirme Sistemi ekranına giriş yaparak ön başvuruda kabul edildikleri sınıflar üzerinden eğitim başvurusu yapmaları gerekmektedir. Adaylar, profil kartlarının onaylandığı sınıftan hem endüstriyel hem de kentsel sınıftan başvuru yapabileceklerdir. Bu doğrultuda eğitim başvurusunu tamamlayan tesis sorumlusu adaylar, 24 Ekim 2022 tarihinde başlayacak olan eğitimlere, gerekli üyelik işlemlerini tamamlayarak www.ue.cbs.gov.tr adresinden erişim sağlayacaktır.

Ayrıca, 16 Kasım-24 Aralık 2021 ve 01 Şubat 2022-11 Mart 2022 tarihleri arasında düzenlenmiş olan eğitimlere katılım sağlayıp kendilerine tanımlanan eğitimlerin %100’ünü tamamlayan üniversitelerin çevre mühendisliği bölümünden mezun adayların 24 Ekim 2022-20 Kasım 2022 tarihleri arasında düzenlenecek olan eğitimlere katılım zorunlulukları bulunmamakta olup, direkt sınavlara katılım hakkına sahiptirler. Ancak bu adayların 23 Eylül 2022-09 Ekim 2022 tarihleri arasında ön başvuruyu güncelleme işlemini, 14–21 Ekim 2022 tarihleri arasında eğitim başvurusu işlemini tamamlamış olması gerekmektedir.

Bahse konu eğitimler sonunda 26-27 Kasım 2022 tarihlerinde düzenlenecek olan sınavların takvimi başvuru yoğunluğuna göre belirlenecek olup ihtiyaç duyulması halinde 3-4 Aralık 2022 tarihleri de sınav takvimine dâhil edilecektir. Sınav takvimine ilişkin bilgiler “https://cygm.csb.gov.tr/duyurular” ve “www.ecbs.cevre.gov.tr” adresi üzerinde yer alan AAT Personel Belgelendirme Sistemi duyurular sayfasından ilerleyen süreçte yayımlanacaktır.

HATIRLATMA: Kurum tecrübesi ile ilgili sisteme yüklenecek evraklarda Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’nın değişiklik istemesi halinde mevcut dosyaların sistemden silinerek yeni belgelerin tek dosya halinde ve PDF formatında yeniden sisteme yüklenmesi gerekmektedir.

Atıksu Arıtma Tesisi Tesis Sorumlusu Eğitimi ve Sınav Programı

Atıksu Arıtma Tesisi Tesis Sorumlusu Eğitimi Kapsamı

Eğitim programı tesis tür ve sınıfına göre oluşturulmuş olup, aşağıda yer alan konuları kapsamaktadır. Adaylar bu konuların dışında ayrıca sınavlarda “atıksu mevzuatı”ndan da sorumludurlar. Sınav kapsamında bulunan mevzuatlar aşağıdaki gibidir;

• 2872 Sayılı Çevre Kanunu
• Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliği
• Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği
• Çevre Kanununun 29. Maddesi Uyarınca Atıksu Arıtma Tesislerinin Teşvik Tedbirlerinden Faydalanmasında Uyulacak Usul Ve Esaslara Dair Yönetmelik
• Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği
• Çevre Denetimi Yönetmeliği
• Atıksu Arıtma Tesislerinde Çalışan Teknik Personele İlişkin Tebliğ
• Atıksu Arıtma Tesisleri Teknik Usuller Tebliği
• Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği İdari Usuller Tebliği
• Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği Numune Alma ve Analiz Metodları Tebliği
• Sürekli Atıksu İzleme Sistemleri Tebliği

Evsel/Kentsel Atıksu Arıtma Tesisi Tesis Sorumlusu Eğitim Programı

Eğitimler ve sınav için herhangi bir ücret talep edilmeyecek olup, yalnızca sınavda başarılı olanlar yukarıda belirtilen tarihler arasında 200 TL belge ücreti yatıracaktır. Birden fazla belge alacak olanlar her belge için ayrı ücret yatıracaktır.

Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı; eğitim başlangıç ve bitiş tarihlerinde, belge ücret yatırma tarihlerinde ve online sınav tarihlerinde değişiklik yapma hakkına sahip olup yapılacak herhangi bir değişiklik “ue.csb.gov.tr” internet adresinden yayımlanacaktır. Bu adresten yapılan değişiklik duyurusu tüm adaylara tebliğ yapılmış hükmündedir.

İletişim:
Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü
Su ve Toprak Yönetimi Dairesi Başkanlığı
aat@csb.gov.tr
sutoprak@csb.gov.tr

Atıksu Arıtma Tesisi Tesis Sorumlusu Eğitimi ilk olarak Yeşil Aşkı sitesinde yayınlandı.

Bilim ve teknolojinin son surat ilerlediği çağımızda insanlığı bekleyen önemli sorunların başında kullanılabilir su kaynaklarının yetersizliği geliyor. İleride ortaya çıkması muhtemel enerji sorununu çözmek için fosil enerji kaynakları yerine yenilenebilir alternatif enerji kaynakları kullanılabilir, ancak suyun yerine kullanılabilecek alternatif bir madde yoktur. Bu nedenle İçme suyu kaynaklarının giderek tükendiği günümüz koşullarında, suyun ne kadar önemli olduğunun bilincindeyiz.

Vücudunun büyük bölümü su olan insan için su tüketiminin yeterli olması oldukça önem taşımaktadır. Bir insanın günde içmesi gereken su miktarı en az 2 litredir. Ancak içilen suyun miktarı kadar, suyun kaliteli, temiz ve sağlıklı olması da insan hayatı için önem taşımaktadır. O yüzden tüm gelişmiş toplumlarda her insanın kolaylıkla ulaşabileceği şehir şebeke suyunun temiz, güvenilir ve sağlıklı olması gerekir.

Şebeke suyu kalitesinin yetersiz kaldığı günümüz koşullarında bazı şebeke sularında bulunan klor, arsenik, demir, kurşun, bakır, mangan, kum gibi çeşitli kirleticiler ve mikroorganizmalar yaşam kaynağımız olan suyu sağlıksız hale getirmektedir. Bu nedenle içme suları belli periyotlarda “İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmeliğe” uygunluk açısından analiz edilmektedir.

Temiz içme suyuna ulaşmanın ucuz yolu olarak ise pek çok kişinin başvurduğu çözüm su arıtma cihazlarıdır. İçme suyu arıtma sistemleri suyu tüm zararlı maddelerden arındırmaktadır. Elde edilen suda herhangi bir mikroorganizma bulunması riski de bulunmamaktadır. Ayrıca İçme suyunun görünüm, tat ve kokusunu olumsuz etkileyen tüm kirleticilerden arındıran içme suyu arıtma sistemleri çok aşamalı filtrasyon teknolojisi ile lezzetli, berrak, kokusuz ve taze içme suyunu size en yakın kaynaktan yani musluğunuzdan elde etme imkanı sağlar. Fakat temiz su elde etmek amacıyla kullanılan su arıtma cihazları sağlığımız için sakıncalı olabilir mi? Su masrafından tasarruf etmek isteyen, damacanaların sağlığa zararlı olduğunu düşünenler içme suyu arıtma cihazlarına başvuruyorlar. Ama arıtılmış su için “Gönül rahatlığıyla tüketin” denilebilir mi?

Arıtılmış su ile damacana doğal kaynak suyunu sağlık açısından kıyasladığımızda arıtılmış suyun ambalajlı doğal mineralli ve kaynak sudan daha sağlıklı, güvenli olduğunu iddia etmek mümkün değil. Su arıtma cihazlarındaki arıtma yöntem ve teknikleri sudaki zararlı kimyasal ve mikrobiyolojik bileşenleri arıtırken, sağlık için yararlı ve gerekli olan tüm mineral ve bileşenleri de sudan uzaklaştırıyor. Sonuçta elde edilen saf su niteliğinde neredeyse sıfır mineral içeren bir yapay su haline geliyor. Ayrıca ev tipi bireysel arıtma cihazlarında kullanılan ve su ile temas eden filtre, süzgeç, arıtım haznesi, pompa gibi aksamlar zamanında ve uygun şekilde bakıma alınmaz ve uygun zamanda değiştirilmezse arıtılan suyun kimyasal ve mikrobiyolojik kirlenmesine sebep olarak sağlık riski oluşturabiliyor.

Uzun süre arıtılmış su tüketenlerde karşılaşılan sağlık problemleri oluyor mu?

Arıtılarak kullanılan suların tüketilmesinin düşünüldüğü gibi sağlıklı olmadığıyla ilgili kanıtlar artıyor. Özellikle mineral eksikliğine bağlı bazı sağlık sorunları bu tür arıtılmış suları uzun süre tüketenlerde ortaya çıkıyor. Su arıtma cihazları sudaki zararlı kimyasal ve mikrobiyolojik içerikleri filtrelerken, sağlıklı vücut işlevleri için gerekli olan suda çözünmüş bulunan belli başlı mineralleri de sudan uzaklaştırıyor.

Vücudun birçok temel fizyolojik işlevi için gerekli olan kalsiyum, magnezyum, sodyum, klorür, bikarbonat ve sülfat gibi önemli bileşen ve minerallerin günlük beslenmede yeterli düzeylerde alınmasında gün boyu tüketilen doğal mineralli ve kaynak sularının yararlı olduğu artık bilimsel bir gerçek. Oysa yetersiz mineralli veya mineralsiz arıtılmış suların içilmesinin orta ve uzun vadede sağlık problemleri oluşturabildiğini gösteren bilimsel çalışmalar mevcut. Vücudun elektrolit, sıvı, mineral ve pH dengesinde oluşan bozulmalar ise fizyolojik süreçleri olumsuz etkiliyor. Bu konuda yapılan çalışmalar arıtılmış su tüketiminin kalp, damar ve kemik sağlığı problemleri, hipertansiyon, okul çağındaki çocuklarda büyüme geriliği, diş çürükleri ve yetişkin nüfusta bazı kanser türlerine neden olabileceğini ortaya koyuyor.

Suyun arıtılmasında farklı yöntemler kullanılıyor. Evlerde kullanılan su arıtma cihazlarında ise su çoğunlukla bir filtreden geçirilerek içinde bulunan yabancı maddelerden arındırılıyor. Aktif karbon bu amaçla yaygın olarak kullanılan maddelerden biri. Cihazların en fazla kullanılan modelleri ise tezgah altı, musluğun uç kısmına takılan aparat ve son dönemlerde popüler olan sürahi formunda olanları. Peki en iyi kalitede sağlıklı içme suyunu evinizde ve işyerlerinizde sağlayacak sistem için su arıtma cihazlarının sahip olması gereken özellikler neler olmalıdır?

• Arıtma cihazının tüm malzemeleri ve kullanımını ilgilendiren en önemli özelliği kalitesidir. Su arıtma cihazlarında mutlaka teknik belge olarak ISO kalite belgelerine sahip olmalıdır.
• Ambalajlı olan sularda analiz değerleri açıkça ifade edilirken su arıtma cihazlarının ürettiği suyun laboratuvar sonuçlarının gösteren analiz belgesinin olmasına dikkat edilmelidir.
• NSF ve FDA onaylı membran filtrelere sahip olmalıdır.
• Su arıtma cihazı alacak olanların dikkat etmeleri gereken bir başka kriter ise atık suyu miktarı olmalıdır. Eğer iyi bir basınca sahip şebeke suyunuz varsa ya da ozmoz pompasına sahipseniz 1:1 civarında arıtılmış su elde edersiniz ama sadece su tankı kullanılıyorsanız 1 litre temiz su için yaklaşık 4 litre atık su elde etmiş olursunuz. Su sıcaklığı, su basıncı, suda bulunan kirletici miktarı ve türü gibi parametreler performans üzerinde bir etkiye sahip olacaktır. Kışın yaz aylarında olduğundan daha fazla atık ve daha az üretim yapacaktır. Bu noktada hiç atık su çıkarmayan su arıtma sistemleri de piyasa da bulunmaktadır.

Su Arıtma Cihazları ilk olarak Yeşil Aşkı sitesinde yayınlandı.

Son yıllarda birçok ülkede ortaya çıkan çevresel felaketler, iklim krizinin yeni ekonomik düşüncenin merkezinde olması gerektiğini gösteriyor. Gelişmiş ekonomilere sahip ülkelerde, özellikle son 20 yıldır, ekonomide başarının ölçütü olarak ekonomi ve refah seviyesindeki hızlı büyümenin değil, çevreye duyarlı ve makul bir büyümenin esas olması gerektiği tartışılıyor. Bu yaklaşım ekseninde gelişen çok sayıda yenilikçi sosyoekonomik ve sosyopolitik düşünce var. Bunlardan biri de “döngüsel ekonomi“.

18. yüzyılda yaşamış İngiliz düşünür ve iktisatçı Thomas Malthus, gıda kaynakları aritmetik oranda artarken nüfusun geometrik oranda artmasının gıda krizine neden olacağını ileri sürmüştü. Thomas Malthus’a göre, arazi arzındaki kısıt, artan nüfusu besleyecek kadar üretim yapılamamasına yol açabilirdi. 19. ve 20. yüzyıldaki gıda krizleri kitlesel ölüm ve göçlerin ortaya çıkmasına neden oldu. Ancak tarımsal üretim teknolojisindeki gelişmeler ve dünya nüfusunun bugün ulaştığı nokta, Thomas Malthus’un teorisinin doğru olmadığını gösterdi. Ne var ki, 1.Sanayi Devrimi’nden Endüstri 4.0’a kadar uzanan neredeyse 250 yılı aşan kalkınma yolculuğu, insanlığı büyük bir zenginliğe kavuştursa da dünyanın ekolojik sistemini fazlasıyla yıprattı.

Bugün gelinen noktada, insanlığın muazzam nüfus artışını besleyecek kadar üretim yaptığı ama bu durumun dünyanın geleceği ile ilgili kaygıları sona erdirmediği görülüyor. Giderek tükenen kaynaklar, azalan biyoçeşitlilik ve artık gündelik hayatımızda bile etkilerini hissettiren küresel iklim riskleri bu kaygıların hiç de yersiz olmadığını gösteriyor. Peki, gelecek kuşaklardan miras aldığımız dünyayı nasıl ayakta tutabiliriz?

Doğrusal Ekonomi ve Döngüsel Ekonomi

Son yıllarda sürdürülebilir ekonomi alanında öne çıkan başlıca kavramlar, geleneksel kavramları daha “yeşil” bir içeriğe kavuşturmayı amaçlıyor. 2016 yılında yürürlüğe giren Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı’nın (UNDP) sürdürülebilir kalkınma hedefleri, hem insana ve doğaya saygılı hem de daha eşitlikçi bir dünya tasarımının genel çerçevesini ortaya koyuyor. Döngüsel ekonomi kavramı da bu yeni ekonomik tasarımı tanımlayan unsurlar arasında yer alıyor.

Döngüsel ekonomi kavramını önce zıddı ile tanımlamaya çalışalım. Geleneksel ekonomik modellere “doğrusal ekonomi” deniyor. Kâr odaklı ve üretim etkinliğinin öncelendiği doğrusal ekonomi modelinde, çevresel kaygıların ön planda olmadığı bir üretim tasarımı ve süreci var. Dolayısıyla bugün yaşadığımız çevresel sorunlar, aslında doğrusal ekonomi anlayışının sonuçları. Doğrusal ekonomi, kaynakları geri dönüştürülemez biçimde kullanan bir anlayışa sahip. Diğer bir deyişle, kârı özelleştirirken maliyeti sosyalleştiren doğrusal ekonomi, küresel ısınmanın da baş sorumlusu olarak görülüyor. Döngüsel ekonomi ise meselenin yalnızca üretmek olmadığını söylüyor. Üretimin tek ve mutlak amaç olmaması, 1970’lerden beri gelişen çevresel duyarlılığın bir sonucu aslında. Döngüsel ekonomi; ürün, malzeme ve kaynakların değerlerinin olabildiğince sürdürülebildiği, atık miktarının asgariye indirildiği bir ekonomik yapı olarak tanımlanıyor. Bu yaklaşım, Avrupa Birliği’nin (AB) sürdürülebilir, düşük karbon içerikli ve kaynakların etkin kullanıldığı (yeni) rekabetçi ekonomik anlayışına esas oluşturuyor. Bu noktada asıl sorulması gereken, döngüsel ekonominin yaygınlığının ve etkinliğinin nasıl artırılabileceği.

Sosyal sorumluluk bilinci olan bireylerin ve şirketlerin döngüsel ekonomik gelişmeyi destekleyeceğine şüphe yok. Bilinçli tüketicilerin karar alma süreçlerinde uygulayacağı tüketim disiplini, şirketlerin de sonunda sosyal sorumluluk bilinci içinde hareket etmesine neden olabilir. Basit gibi görünse de market raflarında kapladığı hacim giderek artan gezen tavuk yumurtasının veya genel olarak bütün canlılara saygılı şekilde üretilmiş tarımsal ürünlerin daha fazla talep görmesi aslında döngüsel ekonomik anlayışın yansımaları. Etik finansal yatırım anlayışında son 20 yılda ortaya çıkan gelişmeler de sonunda ESG (environmental, social, governance: çevresel, sosyal ve yönetişim) notu olan finansal ürünlerin gelişmesine neden oldu. Artık ESG notu olan halka açık şirketlerin hisse senetleri dünyada trilyonlarla ifade edilen bir portföy büyüklüğüne sahip. Döngüsel ekonominin gelişmesini destekleyecek diğer önemli unsur ise devletlerin bu işe sahip çıkması. Uzmanlar ekolojik-çevresel-endüstriyel ekonomi kavramlarının döngüsel ekonomide öne çıktığını belirtiyor ve döngüsel ekonomi uygulamasındaki başarının ancak tüketiciler, şirketler ve devletlerin ortak çalışmasıyla mümkün olabileceğinin altını çiziyor.

Daha Döngüsel Bir Ekonomi İçin AB, ABD, İngiltere ve Türkiye’nin Hedefleri

Döngüsel ekonomiye geçişin kültürel boyutlarının bulunduğuna şüphe yok. Sanayi Devrimi’ni tecrübe etmiş bütün ülkeler, doğal hayatı az ya da çok tahrip ederek çevre bilincine eriştiler. Bu yüzden döngüsel ekonomiye geçişte kuralların devletler tarafından belirlenmesi hem bilincin gelişmesine katkı sağlayacak hem de geçiş sürecini hızlandıracak önemli bir faktör. Döngüsel ekonomiye geçiş sürecinde Amerika Birleşik Devletleri’nin (ABD) yeterli bir ivmeye sahip olmadığı tartışılırken AB döngüsel ekonomiye geçiş eylem planının ilk aşamasını 2019’da tamamladı ve yeni eylem planını 2020’de kabul etti. Bununla birlikte, İngiltere döngüsel ekonomiye geçiş süreci kapsamında ilan ettiği “25 Yıl Çevre Planı” ile temiz büyüme stratejisini ve 2050 yılına kadar “sıfır kaçınılabilir atık” politikasını benimsediğini duyurdu.

Ülkemiz üretim gücündeki artışla birlikte hammadde ve enerji tüketimini de giderek artırıyor. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) sürdürülebilir kalkınma göstergeleri verilerine göre, 2000’li yıllarda ülkemizde hammadde tüketimi 500 milyon ton iken bu değer 2010’lu yıllarda hızla yükselerek 900 milyon tonu aşmış ve yaklaşık iki katına çıkmıştır. Öte yandan, Türkiye Sınai Kalkınma Bankası’nın “Enerji Görünümü 2020” başlıklı raporunda, ülkemizin yenilenebilir enerji kaynaklarını giderek daha etkin kullandığına ilişkin şu görüşler yer alıyor: “2005 yılından itibaren yenilenebilir enerji kaynaklarının toplam kurulu güçteki payı yükseliş göstermiştir. 2005 yılında %33 seviyelerinde olan yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik üreten santrallerin kurulu güçteki payı, 2019 yılında %49,1 seviyesine yükselmiştir. 2019 yılı sonunda toplam 44,8 GW’a ulaşan yenilenebilir üretim tesislerinin %63,7’si hidroelektrik santrallerden (HES), %17’si rüzgâr enerjisi santrallerinden ve %13,4’ü güneş enerjisi santrallerinden oluşmuştur.”

Kaynaklar
Antikainen, R., Lazarevic, D., & Seppälä, J. (2018). Circular economy: origins and future orientations. In Factor X (pp. 115-129). Springer, Cham.

Döngüsel Ekonomi ve Sürdürülebilirlik ilk olarak Yeşil Aşkı sitesinde yayınlandı.

Oksijen OSGB Çevre Mühendisi İş İlanı Tanımı: Firma bünyesinde istihdam edilmek üzere, “Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği” kapsamında Çevre Görevlisi işlemlerinin yürütülmesi işleri için bay/bayan Çevre Mühendisi arayışı bulunmaktadır.

Oksijen OSGB 1999 yılından günümüze, işyerlerinde sağlıklı ve güvenli bir çalışma ortamı oluşturmak amacıyla; işyerinde sağlık ve güvenlik risklerine karşı yürütülecek her türlü koruyucu, önleyici ve düzeltici faaliyeti kapsayan çalışma ortamı gözetimi, işçilerin sağlığını korumak ve geliştirmek amacı ile işçilere verilecek sağlık gözetimi, işçilerin iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri ve bilgilendirilmesi, işyerinde kaza, yangın, doğal afet ve bunun gibi acil müdahale gerektiren durumların belirlenmesi, acil durum planının hazırlanması, ilkyardım ve acil müdahale bakımından yapılması gereken uygulamaların organizasyonu ve ilgili diğer birim, kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapılması, çalışma ortamının gözetimine ve işçilerin sağlık gözetimine ait bütün bilgilerin kayıt altına alınması, işçilerin yaptıkları işler, işyerinde yapılan risk değerlendirme sonuçları ve maruziyet bilgileri ile işe giriş muayeneleri, periyodik sağlık muayeneleri sonuçları ve iş kazaları ile meslek hastalıkları kayıtlarının, işyerindeki kişisel sağlık dosyalarında gizlilik ilkesine uyularak saklanması konularında tüm süreç ve takip uygulamalarını yerine getirmektedir.

Oksijen OSGB Çevre Mühendisi İş İlanı Aranan Nitelikler:

• Üniversitelerin Çevre Mühendisliği Bölümü’nden mezun
• Ankara’da İkamet Eden
• 1 yıl iş tecrübesi bulunan
• A/B/C Sınıfı İSG sertifikasına sahip
• B sınıfı ehliyete sahip olup aktif olarak araç kullanabilen
• Çevre Görevlisi Belgesine sahip
• Askerlik hizmetini tamamlamış (Erkek adaylar için)
• Seyahat Engeli Bulunmayan, (İş Süreçlerinde Görevlendirilen Şehirlere Gidebilecek)
• Öğrenme ve gelişime açık
• İletişim kurma becerisi yüksek
• Planlama ve analiz becerisi olan
• Müşteri ilişkileri yönetimi bilgisine sahip
• 30 yaşını aşmamış

Yukarıda belirtilen özelliklere sahip Çevre Mühendisi adaylarının fotoğraflı öz geçmişlerini verilen mail adresine yollamaları gerekmektedir. Mail dışında yapılacak başvurular değerlendirmeye alınmayacaktır.

Oksijen OSGB Çevre İletişim Bilgileri:
Firma/Kurum Ünvanı: OKSİJEN İŞ SAĞ. VE GÜV. ÇEVRE MÜH. DAN. ÖLÇÜM EĞİ. VE SAĞ. HİZ. TİC. A.Ş.
Tel: 0(312) 234 21 00
Cep: 0(505) 515 24 72
E-posta: mehmet@oksijenosgb.com.tr
Adres: Fatih Sultan Mah. 2364 Sok. No:12 Etimesgut-ANKARA

Çevre Mühendisi İş İlanı Son Başvuru Tarihi: 12.12.2021

Oksijen OSGB Çevre Mühendisi İş İlanı ilk olarak Yeşil Aşkı sitesinde yayınlandı.

Çevre mühendisliği alanındaki son gelişmeler ile ulusal çevre sorunları başta olmak üzere mesleki ve çevresel konuların bilimsel bir düzlemde tartışılacağı “14. Ulusal ve 2. Uluslararası Çevre Mühendisliği Kongresi ”9-10-11 Aralık 2021 tarihlerinde çevrim içi olarak düzenlenecektir.

Bugün çeşitlenerek ve derinleşerek küresel bir krize dönüşen çevre sorunlarının çözümlenmesi, çevre mühendisliği temelinde kamusal yararın, bilimin ışığında toplumcu politika ve ilkelerin oluşturulması, hayata geçirilmesi amacıyla 1992 yılından başlanarak iki yılda bir olmak üzere düzenlenen Çevre Mühendisliği Kongresi’nin bu yılki teması “İklim Krizi ve Çevre Politikaları” olarak belirlendi.

1970’lerden itibaren küresel düzeyde tartışılmaya başlanan, 1992 yılında ilk kez uluslararası sözleşmeye konu olan iklim değişikliği olgusu, hükûmetlerin attığı, atmaya çalıştığı ya da atmaktan geri durduğu adımlar ile bugün bir kriz boyutuna ulaştı. İklim krizi, insanlığın neden olduğu ve kendiyle birlikte tüm yaşam sistemlerini tehdit eden bir olguya dönüştü.

İklim krizi nedeniyle dünya üzerindeki yaşam, yükselen deniz seviyeleri, tükenen su kaynakları, kuruyan verimli topraklar, seller, yok olan türler, açlık, salgınlar ve göçler ile yok olma tehlikesi altında. Otuz yılı aşkın zamandır sera gazı emisyonlarını azaltma yönünde atılacak adımlar ve oluşturulacak politikalar tartışıldı, ancak iklim krizi karşısında savunmasız olan insanlığı ve onun neden olduğu kaderi yaşayan küresel ekosistem korunamadı. Artık daha kapsamlı, bütüncül ve radikal çözümler arama ve bu kriz karşısında yeni yaşam politikaları oluşturma gerçekliği ile karşı karşıya kalındı.

14. Ulusal ve 2. Uluslararası Çevre Mühendisliği Kongresi Konu Başlıkları

• İklim Krizi
• Çevre Politikaları
• Covid-19 Pandemisinin Çevresel Boyutları
• Su Kirliliği ve Yönetimi
• Toprak Kirliliği ve Yönetimi
• Havza ve Su Kalitesi Yönetimi
• Katı, Endüstriyel ve Tehlikeli Atık Yönetimi
• Hava Kirliliği ve Koku Emisyonlarının Kontrolü
• Su-Atıksu Arıtımı, Ürün ve Enerji Geri Kazanımı ve Arıtma Çamurlarının Yönetimi
• Atıksu Epidemiyolojisi
• Çevre Yönetim Sistemleri, Uygulama ve Araçları
• Çevre Mühendisliğinde Dijital Çözümler: Ölçüm, Analiz, İzleme ve Değerlendirme
• Çevre Mühendisliği Eğitimi
• Çevre Mühendisliğinde Örgütlenme ve Disiplinlerarası İlişki
• Çevre ve Mühendislik Etiği
• Çevre Ekonomisi
• Çevre Yönetimi ve Hukuku
• Çevresel Etki (ÇED) ve Risk Değerlendirme
• Çevresel Güvenlik : Su, Gıda, Hava, Enerji Güvenliği
• Gürültü Kirliliği ve Yönetimi
• Işık Kirliliği
• Önleyici Çevre Yönetimi, Temiz Üretim ve Kirlilik Önleme
• Doğal Kaynak Yönetimi
• Kentsel Dönüşüm ve Yerel Yönetimler
• Kentleşmede Doğa Odaklı Çözümler
• Yaşam Döngüsü Yönetimi
• Yenilenebilir Enerji

14.Ulusal 2.Uluslararası Çevre Mühendisliği Kongresi ilk olarak Yeşil Aşkı sitesinde yayınlandı.